وی اظهار داشت: روز پنج‌شنبه ۲۱ اردیبهشت، براساس پیش‌بینی هوای مناسب اقدام به صعود قله نمودیم و در ساعت ۱۸ موفق به صعود قله شدیم؛ اما در مسیر بازگشت که در شرایط تاریکی شب، دید کم و هوای دگرگون‌شده و نامساعد انجام گرفت، متأسفانه جعفر ناصری به صورت ناگهانی در شیبی تند سقوط کرد و جست‌وجوهای اولیه‌ی ما در منطقه‌ی سقوط بی نتیجه ماند. …
آمحمدی با اشاره به این‌که به دلیل تمام شدن شارژ تلفن‌های ماهواره‌ای امکان تماس فراهم نبود، روز بعد نیز به جست‌وجو ادامه دادیم که بازهم بی‌نتیجه بود و در نهایت تصمیم به بازگشت گرفتیم. ضمن این‌که در ارتفاع ۷۵۰۰ با یک تیم مشترک ایتالیایی و کانادایی برخورد کردیم که به سمت قله در حرکت بود و به آنها موضوع حادثه و مختصات محل سقوط را ارائه کردیم.

وی در مورد خبر ارسالی تیم مشترک ایتالیا و کانادا که دو نفر از آنان نیز موفق به صعود قله ماناسلو شدند؛ افزود: سایر نفرات این تیم مشترک بر اساس مختصات ارائه شده، ضمن فرود تا بخشی از مسیر سقوط و جست و جوی محل؛ متأسفانه اثری از فرد حادثه دیده مشاهده نکردند. ضمن این که بر اساس ارتباط برقرار شده با شرکت نپالی طرف قرارداد؛ هم اکنون به دلیل ارتفاع بروز حادثه و شرایط نامساعد جوی؛ امکان جست و جوی هوایی و یا از طریق شرپاها وجود ندارد.

جعفر ناصری رفیق و کوه نوردی دوست داشتنی بود، که بر فراز قله ماناسلو ایستاد و بر بلندای هیمالیا پرکشید!
روحش شاد و یادش گرامی

اشاره : اگر چه شرایط بوجود آمده (بخصوص ) در این دو دهه اخیر مباحث مربوط به نوع نگرش به سیستم های اقتصادی و عامل مالکیت بخصوص پس از فرو پاشی شوروی  وتغییرات سیستمی ایجاد شده در کشورهای همچون چین ؛ بیان مواردی از مالکیت بر ابزار تولید( وماکیت اشتراکی) را از رونق خارج نموده اما  پردازش تفکر ، ووجود نحله های نگرش مارکسی (مارکسیستی )و سوسیالیستی –   بر اساس فلسفه مارکسیسم  ،-  و از سوئی عدم تعریف جامع ای از نظریه دینی از اقتصاد و مالکیت (در جهان اسلام امروزی )، همچنین استقرارسیستم – یکه تاز – سرمایه داری بعنوان تک نظام وسیستم اقتصادی در جهان، انگیزه ای شد برای بیان مواردی دراینخصوص . ضروری است یاد آورری شود کلمه ” سوسیالیسم ” اگر چه بار کمونیسمی با خود بهمراه دارد اما در جملات زیر،گاهی به معنی زندگی اشتراکی وبرابری دربرخورداری از امکانات اجتماعی و اقتصادی جامعه مد نظر است .

…………….

مقدمه : یکی از مباحث اعتقادی  بین طرفداران نظریه مارکسیستی ، احساس نگرانی از وجود نا برابری درنظا م  سرمایه داری است که این نابرابری میتواند رو بنائی بر مالکیت ابزار تولید اقتصادی در جامعه  باشد بنابر این با اشتراکی نمودن مالکیت بر ابزار تولید ، رو بنا های اجتماعی منجمله نابرابری رفع  یا کاهش می یابد.اگر چه نظریه پردازان سوسالیسم در ابتدای کارو سپس خود ِ مارکسیست ها بعد ها و در طول  دهه های اخیر به گرایشهای متفاوتی و متناسب سیاست های منطقه ای روی آوردند اما تئوری و دیدگاه های مشترک  مارکسی ِ ما بینشان ، تعیین کننده  گرایششان می باشد.

این نظریه همزمان با انقلاب صنعتی  در قرون ۱۹ و  ۲۰ و در جریان  مبارزات کارگری  علیه استثمار بورژوازی و سرمایه داری ، جان تازه ای گرفت و بعبارتی  کمک می نمود تا قشر کارگری ، برای  کسب حقوق شان از این تئوری ها  حمایت نمایند.

اما همه این جریانات متوجه جنبش های کارگری و انقلاب صنعتی نبود بلکه  دست یابی انسان به علوم  ، کشف و اختراع دستگاه ها در حالی بود که خاطره هزارساله از استبداد دینی کلیسا و بتبع آن فئو دالیسم کثیف را  تداعی می کرد.از سوئی جامعه با انقلاب صنعتی از حالت دامداری و کشاورزی  بیرون می آمد، کشاورزان مشغول در مزارع  و دامداران در چراگاه ها  جذب کارخانجات های کوچک و بزرگ می شدند  و صاحبان کار  حداکثر بهره کشی را از این  زحمتکشان می بردند.

در جریان انقلابات و اعتراضات ، روشنفکران و فلاسفه مختلف  تئوری پرداز درغرب ظهور نمودند که هگل و مارکس و پرودون ازاین جمله بودند.همزمان با این اعتراضات، تئوری هائی برای رهایی کارگران در قالب مباحث فلسفی از جمله دیالتیک  تاریخی ، نظریه سوسیالیسم اقتصادی  و ایدئو لوژی های پر حرارت دیگر ظهورمی نمودند و در پس انقلاب فرانسه و سر کارآمدن بورژوازی ،و شروع انقلاب صنعتی  ،  اعتراضات کارگری در وسعت بیشتری از دنیا شکل  تازه ای برای مقابله با استثمار بخود می گرفت.

سرانجام  مبارزات برای احقاق حقوق زحمتکشان ، در قالب   نگرش های نو مبارزاتی قرار گرفتند که  تئوری های مارکس (بخصوص  در اردوگاه سوسیالیسم ) راه های مبارزاتی جدیدی را به کارگران غربی و روسیه نشان  می داد . موقعیت  مدرن  و راه افتادن چرخ های صنعت، شرایط  خاصی را برای رشد  تئوری های  ضد صاحبان کارخانجات ها و بتبع سرمایه دارها که به استثمار کارگران مبادرت می ورزیدند ، ایجاد می نمود .که نظریه  ” مالکیت اشتراکی ابزار  تو لید ”  از آن جمله بود.

مبارزات جنبش های کارگری جان تازه ای می گرفت ونظریه های  سوسیالیستی سرانجام(   و همزمان با قدرت سیلسی  شوروی )در کشور هایی از اروپا و سپس آسیا و آمریکای لاتین تحقق عملی یافت که سرانجام آن را ، در دهه های اخیر شاهد بوده ایم .

نظریه دیالتیک تاریخی

هر قدر به عقب برگردیم متوجه خواهیم بود که پیش از وجود کارخانجات و تکنولوژی ، شکل زندگی و امرار معاش مردم بصورت دامداری و کشاورزی و به تبع آن ، نظام های حاکم بر آنان  فئو دالیته و شکل دهقانی و بی تردید شکلی از مذهب اعتقادی  در شرایط زندگی  دخالت می کرده .

“دیالتیک  تاریخی “  بغیر از شکل کمون اولیه نه یک فرضیه  بلکه یک حقیقت ملموس در تاریخ است.اما تاکید نظریه مارکسی بر این جریان ، بازگشت انسان به  دوره برابری انسان در کمون  است . یعنی تلاش برای ایجاد جامعه بی طبقه ، آنگونه که در نزد انسان های ابتدائی بوده .( توضیح این  جمله لازم است تا بدانیم برابری نزد جوامع اولیه ،نتیجه شرایط  یکسانی بود که طبیعت برای آنان فراهم می نمود -  و نه ساخته اشتراکی  ابزار مالکیت یا  مسائل اخلاقی و غیره -   این یک نکته ظریفی است  که دقت خاص را طلب می کند در شرایطی که  فراوانی هست و همه چیز در دسترس انسان و حتی حیوانات قرار دارد – در این بی نیازی – رقابت برای بدست آوردن آن وجود ندارد ضمن اینکه به حقوق یکدیگر نیز تجاوز هم نمی شود مانند اکسیژن  در هوا است که همه از آن بهره می برند و درگیری برای تصاحب آن وجود ندارد.مالکیت و طمع  برهر چیز از آنجا شروع می شود که بگوئیم این کالا یا هر چیز ، مقداری مشخصی دارد و بسادگی در دسترس همگان نیست ! )

نظریه دیالتیک تاریخی از آن رو  مهم جلوه می نمود که ترسیمی از آینده  داشت که در آن ، آینده از آن زحمتکشان  خواهد بود و سرمایه داری  در حد نهائی خود  به نظامی برابر سوسیالیستی تن خواهد داد ! پیش گوئی از آینده از آن جهت دشوار است که در زمان دامداری اگر انسان علم و نیاز بر کشاورزی داشت زودتر بدان می رسید و در دوره کشاورزی اگر آدمی علم به تکنیک و وسایل آسان کننده کار داشت ؛ زود تر بدان دست می یافت و…اما همه این  نظام ها و سیستم های زندگی  در طول تاریخ ، کم کم و متناسب شرایط جامعه ورشد فکر و فرهنگ  مردم  رشد کرده و ایجاد شده است .بنابر این منی  که از آینده ای بی خبر هستم و شناختی از ابزار کارهای آینده (برای سهو لت زندگی و کار) ندارم ” زمان   ” لازم دارم تا  به رشد عقلی و اجتماعی و نیز فن آوری  آن برسم . بنابر این دست یابی انسان به کشاورزی  ” محصول رشد عقلی  و نیاز  بیشتر انسان ها  ” بوده است .از طرفی نکته  ظریفی که در این میان نهفته  آن است که  ما که در طول تاریخ  یک روند  رو به رشد از شکل امرار معاش  انسان را دارا هستیم انسان های آن دوره  توانائی  تحلیل  نظام  امرارمعاشی خود را نداشته اند همانگونه که الان برای  بسیاری  آینده ای  نامفهوم از نظام بعدی وجود دارد.پیش گوئی از نظام آینده تنها در تئوری ایده آلیسمی و ” انتظار ” قرار می گیرد که بی  تردید نقش سیاسی آن برای پیشبرد مبارزات علیه سرمایه داری مفید بود.

دامداری و کشاورزی  شکل  طبیعی و آرامی از حرکت و رشد انسان ها و نسل ها در طبیعت  زمین بوده است  که بواسطه آن نیاز های اولیه خود را تامین می کردند .اگر چه در همه این دوران ها  ، شکل نظام حاکم نیز متناسب آن زمان ها بوده است  و مثلاً فئو دالیته از دل زمین خواری و تصاحب زمین همگام با زد و بند های با حاکمان بوجود  آمد ؛ امانباید این نکته را نادیده گرفت که حرص و هوس و تجاوز هیچگاه  نتیجه صرف  شکل مالکیت  نبوده  بلکه در سلوک انسان  همانگونه که بقول مارکس “   انسان  خاصیت  نیکی طلبی دارد  “، خوی  تصاحب و زیادی خواهی همیشه و در همه دوران همراهش بوده است .بعبارتی  تئوری اشتراک بر ابزار تولید مبارزه ای برای رام کردن  این خوی و طمع انسان ها  می باشد !

***

رشد انسان در دوره جدید ، وی را قادر ساخته تا بر گذشته تاریخی نیز استدلال بهتری داشته باشد . اگر چه رشد فکری دراین دوره معلول عواملی مختلفی است که دست در دست هم داده اند اما مارکسیسم(صده قبل ) آنرا نتیجه عوامل  مادی بعبارتی تغییر شکل ابزار تولید در دوره صنعتی می داند.

این پندار را نیز نمی توان نادیده گرفت و نمی توان عوامل مادی و ابزار تولید اقتصادی را در روند  تغییرات ساختاری و روبنایی  جامعه منکر بود.

یکی از خصوصیات دوره جدید  در مقایسه با دوره های قبل خود ، تغییرات سریع  در این  دو  سه قرن اخیر است که متفاوت با همه  دوران  تاریخی  بوده است . دوره کشاورزی و حتی فئو دالیته و دامداری  از سکون وسکوت  خاصی برخوردار بوده است.  اگر چه  جنگ ها و تجاوزات  گاهی آسایش جامعه ها را برهم می ریخته اما انسان ها  بطریقی وابسته به زمین وطبیعت بوده اند و از تجمع در شهر ها  و شلوغی کارخانجات خبری نبود.اما این موجود زنده  وخفته در آسایش خیال،  با گردش چرخ دندانه ها ی صنعت  ، به یکباره  سکوتش شکسته می شود واز خواب  بیدار می گردد.

دترمنیسم هیستوریک اگر چه نظریه ای منطبق بر واقعیت تاریخی می توانسته باشد اما ساخت جامعه ایده آلی در آینده بمنظور  بشارت دهندگی به انسان ها با چالش هایی مواجه گردید.زیرا آنچه بر گذشته  رفته است قابل درک ،اما آنچه در آینده  بوقوع خواهد پیوست مجهولات بیشماری را بهمراه  خواهدداشت.یکی از ایراد هایی که می توان بر این پیش گوئی  داشت  نا شناخته بودن شکل سرمایه داری  در شکل امروزه اش است .گر چه مارکس  و ایدئولوک های  اولیه مارکسیسم  شالوده سرمایه داری را به باد انتقاد گرفتند اما سرمایه داری اگر چه طبقاتی است و از دل آن  اصالت های بشر زیر سوال می رود ولی شگرد هایی دارد تا انسان های فقیر، کاست های اجتماعی و طبقاتی  را درک نکنند !از جمله توانایی سرمایه داری ، نظام وسیستمی است که بر خاسته از خواسته های ذاتی انسان ها نیز است ! بعبارتی  سرمایه داری  (در نگاه عام ) سیستمی نوشته شده نیست بلکه  گرایش انسان بدان سمت  است اما  وقتی از سوسیالیسم حرف می زنیم  ئتوری هایی است که باید نوشت  ووضع نمود . بعبارتی شکل مبادله  پایا پای  قدیم  همان شکل مبادله کالا با  ارز و پول در نظام سرمایه داری امروزاست ، این روشی بوده که انسان در تاریخ  با آن بزرگ شده  و برایش قابل درک بوده اما سوسیالیسم  تلاشی است انسانی برای برقراری نظام وسیستمی مبتنی برایده آل های برابری و نجات از طبقات که در این خواستگاه بایستی  عموم بشر روند عادی زندگی شان را  بر اساس مدل سوسیالیسم درست نمایندو تعریف کنند ( این  برابر خواهی را می توان  در عدالت طلبی دینی یا تئوری های سوسیال مارکسیتی و یا در تئوری های دیگر  مکاتب  سراغ گرفت ).

سوسیالیسم اخلاقی

آنچه انسان ها را به برابری می خواند و آنچه در گفتگو مبنای تکفیر بورژوازی و رویکرد به سوسیالیسم وجود دارد ؛ یک نگاه اخلاقی میباشد ! زیرا آنچه به رهایی بشر از استثمار ، و دست یابی  به زندگی برابر گونه  می شناسیم ؛ از نظر بشر امری اخلاقی است که میتوان آنرا در سیستمی  با وضع قوانین  و ایجاد نظام خاص ، نهادینه نمود.

بواقع هوس و طمع انسان می تواند در نظام سرمایه داری به ایجاد فاصله طبقاتی بین شهروندان یک اجتماع ، کمک شتابانی کند اما در نظام سوسیالیستی این خواسته ها توسط قوانین و نظام حاکم ، مهار می شود و نه اینکه ابزار تولید  عامل صرف  مهارو هوس و طمع انسان می گردد!

بنابراین نظر، سوسیالیسم ایجاد نظامی مبتنی بر قوانینی است که تلاش دارد انسان در اجتماع سوسیالیستی تربیت اخلاقی غیر هوس گرایانه نیز پیدا نماید ! سوسیالیسم  تلاش دارد که بگوید برابری انسان ها بهتراز وجود طبقات و استثمار  ضد انسانی  است !از اینجا ما  ”  سوسیالیسم اخلاقی  ” خواهیم داشت . و یکبار دیگر منازعه  اخلاق و در شکل گسترده تر آن منازعه  مذهب با جریان مارکسی  (مارکسیستی )پدید می آید .

بهرحال ”  سوسیالیسم  ” ( به معنی عام  ) ازنگاه یک انسان آزادی خواه  و انقلابی  نمی تواند  بدور باشد . و این خواسته می تواند  در اندیشه های دینی یا مارکسیستی  و یا در پیروی از هر گرایش حتی سرمایه داری نیز ظهور نماید. اما تحقق این تئوری ها در یک اجتماع  و در یک کشور  بسادگی  بیان  آن ها نیست ! این بدان  دلیل است که  در زمان نهضت  مردم انقلابی دارای خواسته های برابر گونه هستند  اما پس از پیروزی انقلابشان و نهادینه شدن نظام شان ، شرایطی ایجاد می شود تا  از خواسته های  برابر خواه خود  بدور می شوند ! .بااینحال یکی از راه های شناساندن تفکری ، معرفی یک جامعه نمونه  نیز هست .تحقق کمون اولیه از آن لحاظ ویژه دوران انسان های نخستین بود که طبیعت همه نیاز های بشر را براحتی در اختیار آنان قرار می داد . تحقق این  ایده آل در  دوره ما محال بنظر می رسد زیرا نه طبیعت را یارای  چنین  کاری است و نه  رشد جمعیت  بشر به این  کار اجازه تحقق می دهد.

مالکیت ابزار تولید

درگستره جغرا فیای فکر و حرف ،تحقق آرمان ها و باورها در یک جامعه بدان سادگی  حرف زدن  نیست ! می توان بدبختی  قشر کارگر را از مالکیت  بر ابزار تولید دانست ، می توان در فکر، مادیت و مالکیت بر ابزار تولید را ریشه  روبنا های اجتماعی پنداشت و شکل مناسبات  اجتماعی ، فرهنگ و سیاست را نیز از فنداسیون  اقتصاد و ماده و مالکیت دانست اما هنگامی  که ابزار تولید را از مالکیت  فردی خارج کردیم نیازمند ساختار جدیدی  هستیم که بر شالوده این  تفکر بنا می شوند. در این هنگام با مشکلات متفاوت  روبرو خواهیم بود ( مانند چگونگی روابط با کشور های  غیر سوسیالیستی ، تربیت  سوسیالیستی  ، چگونگی  برخورد با منفذین و قدرتمندان جامعه  ، چگونگی رفتار  حاکمیت با افراد و احزاب مخالف خود و… ) بطور مثال  آنچه در امروزه  بیشتر مطرح است این است که آیا حاکمیت سوسیالیستی  قادر است  نظامی مبتی بر آزادی فعالیت های سیاسی مخالف  اندیشه های خود را ایجاد نماید که در آن مخالفین لیبرال ، یامذهبی ها یا تیپ های مختلف فکری و ایدئو لوژیکی  بتوانند برای عقاید و باورهایشان فعالیت داشته باشند و برای تصاحب  جایگاه قدرت نیز آزاد باشند ؟

شکی ندارم  هر ساختاری از مالکیت  و یا هر رژیم سیاسی ای تربیت خاص خود را در جامعه مد نظر دارد، فکر و فرهنگ  خاص خود را برای دوام و بقای خود در جامعه  ابقاء می کند. سرمایه داری  با ترفند های مختلف  وجود طبقات را در جامعه امری عادی نشان می دهد ، سوسیالیسم  به تدریس روش های  برابر گونه می پردازد، با وجود همه اینها یک واقعیت حتمی در جامعه جهانی امروز مان نباید فراموش شود و آن ساختار سیاسی و اقتصادی  کشور سرمایه داری  مثل ژاپن ، مثل سوئیس  یا خیلی از کشور های دیگر است که  در نگاه بیرونی و جهانی  رضایت  حداقلی را برای  شهروندان  چه از نظر رفاه و چه  دمکراسی بوجود آورده اند.و این مطالب در حالی بیان می شود که ما در دهه های اخیر شاهد  تغییرات اساسی در جهان بوده ایم  که یکی اش  سابقه  کشور های سوسسیالیستی  کمونیستی است ، یکی  هم جریان  چین کمونیست در امروز است ، یکی از آنها فرو پاشی شوروی است و… مثال این کشورها بیان از تجارب گذشته ای است که همه این دیدگاه ها ، بنحوی در آنها مورد تجربه قرار گرفته است .بنابر این در پیچیدگی های تودر توی امروز پندار حذف مالکیت خصوصی بر ابزار تولید ، حتما راه نجات  مردم  نیست .ما دیدیم  که در زمان لنین  تفاوت طبقاتی  بسیار متعادل و برای کمونیست ها ایده آل بوده  اما استبداد استالینی از دل  همین  برابری  مالی و طبقاتی بیرون آمد. شکنجه گاه ها و زندان های با کار اجباری در نظام شوروی از دل همین ایدئو لوژی پدید آمد. شاید  نظام های  شوروی سابق و کشور های سوسیالیستی  دهه های قبل ایده آل  مارکس نبوده اما سوال اینجاست  چگونه از دل نظامی با مالکیت اشتراکی ابزار تولید و نظام برابرانه ، رو بنای اجتماعی  و سیاسی به این روز افتاد ؟!

اعتقاد بر تاثیر مالکیت اشتراکی  ابزار تولید بر فکر و فرهنگ  را  نمی توان منکر بود ؛اما در عین حال سوال این است که اگر چنین است من – نوعی -  که دریک جامعه نابرابر  و طبقاتی زندگی می کنم ، چگونه در این نظام ، که بایستی فکر و فرهنگ من بر خاسته ازنظام مالکیت خصوصی باشد  برخلاف آن است و برای آزادی ، برای رهایی از استثمارزحمتکشان تلاش می کنم ؟ آیا این بدان معنی نیست که انسان موجودی با تفکراتی  می تواند باشد که در قید  مالکیت خصوصی یا عمومی نباشد ؟! ” خود آگاهی  ” در کجای این  تئوری ها جای می گیرد؟ بنابر این ، نمی توان یک فاکتور  برای همه رو بنا های  فکری ، اجتماعی صادر نمود .در یک نظام  سرمایه داری غیر عادلانه ، که مالکیت نامحدود بر ابزار تولید عامل  اختلاف و طبقات  گشته  و فکر و فرهنگ جامعه را استحاله نموده ، چگونه در دل سیاه همین نظام بی رحم و خشن ،  انسان مبارزی پیدا می شود  که برای زندگی سوسیالیستی وبرای  عدالت  و برابری مردم اجتماعش  مبارزه  می کند ؟!

برابری  با خود بار عدالت همراه دارد . آنچه از مبارزه افراد برای کسب جایگاهی مناسب برابر گونه  و بی تضاد طبقاتی  کسب می گردد مبارزه ای برای استقرار عدالت اجتماعی است ، مبارز برای تحقق  روح برابر خواهی در اجتماع است ، در این مبارزه و تلاش ما شاهد ایثار ازخود گذشتگی برای دیگران هستیم . این تلاش برای دیگران منشاء غیر مادی دارد چونکه عاقلانه نیست  من ِ نوعی ، عزیزترین سرمایه مادی ووجودی ام را برای نجات دیگران در خطر بیاندازم ! بنابر این نمی توان با دید صرفاً مادی ، از تلاش برای دیگران  صحبت کرد ، نمی توان  وقتی ابزار کار و اقتصاد و ماده  تعیین کننده  اعمال و کردار  انسان های اجتماع است  از اصالت انسان سخن بمیان آورد .زیرا  اگر مبنای  تفکر انسان ،  تولید مادی و شکل مالکیت مادی است  ؛ جایگاهی برای  ”  اختیار  ” انسان بمنظور تغییر ساختار اجتماع  و نظام اقتصادی و سیاسی  نمی توانیم بیابیم .اگر ماتریالیسم دیالتیک  توجیه کننده  ساختار حتمی  و دیالتیکی جبر تاریخ  آینده من باشد  راهی برای تغییر تفکرِ بهتر من ، باقی نمی گذارد و انسانی که در خود در این جبر تاریخی ، برای رسیدن به کمون راهی   پیدا نمی کند  نمی تواند  به اصالت های وجودی خود پی ببرد. منطقی نیست که  همه خصائل انسانی و آرمان های  قدسی  آدمی را  ساخته سیستم تولید و نوع مالکیت بر ابزار تولید و ابزار مادی بدانیم .همانگونه که  انسانی نیست به نام  سرمایه داری  یا مذهب  ، وجود طبقات در جامعه را با سرپوشی از توجیهات بپوشانیم .

اما  منطقی است که بگوئیم  کار و خود گذشتگی برای  نجات دیگری ، ریشه ای غیر مادی  دارد .خمیره  انسان پیچیده تر از آن است که آنرا در مالکیت بر  ابزار های مادی  محصور نماییم و از او بخواهیم  تعریفی مادی داشته باشیم . خوبی ، نیکی ،  یا تجاوز به حقوق دیگران ؛ عاطفه  ، نشاط ووو  اموری  ثابت یا  ”   صرفاً   ” مادی نیستند.

اما  آنچه از تلاش ها و مجاهدت های  مبارزان و اندیشمندان  در قرون گذشته برای اقشار کارگری  وجود داشته را نمی توان  به نام  ایدئدو لوژی مارکسی یا هر مکتب دیگر نادیده گرفت . بسیاری از دست آورد های  رهایی  کارگران و اقشار زحمتکش  نتیجه مبارزاتی بوده است که به پشتوانه  همین تئو ری ها  توانسته اند  تا به اینجای کار، شکل امروزی  نظام کار و کارگری را تشکیل دهند . این تئو ری ها  در زمان انقلابات کارگری نقش عمده ای را بازی می کردند . برای اینکه غرب بریده از مذهب کلیسا  نیازمند ئتوری ای بوده تا  در عین حال  در مبارزه با بورژوازی سرمایه داری  ، به تو جیهات  مذهبی  روی نیاورند.

بااینحال آیا نمی توان سوسیالیسم را در غیر مکتب مارکسی جست ؟! نقش  و جایگاه  انسان  و ارزش او در تئوری  اصالت ماده  در کجاست ؟ در یک نظام بر خاسته از دل  اصالت ماده  چگونه بایستی اصالت ها و ارزش های انسانی را  به رسمیت شناخت ؟آیا از دل این نگاه  دگماتیسمی ، نظامی غیر انسانی و استبدادی دیگری  که اخلاق و مذهب و صفات نیک انسانی را قربانی می کند پدید نمی آید؟

نمی توان  بسیاری از  نظریه پردازان قرون گذشته را به دلیل نظریه های متضاد با اندیشه های  امروز ی مان به یکجا رد کرد ، مسلم است که  در اینجا من نیز تلاشی برای  نقد این نظریه ها  ندارم ، و از نظرمن منطقی نیست جریانی را که  در تاریخ گذشته  روی داده ومن  امروز سوار بر اطلاعات تاریخی هستم و براحتی بعضی از  نظریه های محقق نشده را می توانم نقد کنم ، آنرا دست آویز  بررسی و نقد  قرار دهم . آنچه مهم است این است که من – نوعی – آیا در شرایط امروزی خود قادر هستم جامعه و اقتصاد خود را نقد نمایم ؟ یا اگر در زمان مارکس بودم  قادر بودم  تفکراتش را نقد کنم ؟ بااین نگاه می پردازم به این موضوع که  برای تحقق ایده ها و ایده آل های خود  نیازمند تحقق آن در یک جامعه هستیم ، اما وقتی این تئوری ها در جامعه  ظهور می کنند عوامل سد راهشان  پا به ظهور می نهند .ویکبار دیگر این تجربه تکرار می گردد که  قدرت هایی که از ایدئو لوژی ها سر برآورده اند  نهایتاً ضد  مردمی شده اند .

سوسیالیسم  بهترین  روش  برای حذف نابرابری های  مالی در یک اجتماع است بشرط آنکه دولت عامل تولید و توزیع  کالا نباشد!

تئوری ها و انقلابات کارگری ، نیازمند تحقق اش در جامعه بودند بدین خاطر سهل ترین اندیشه ، سویسالیستی نمودن  ، اشتراکی نمودن  ابزار کار  و بلکه توزیع عادلانه  سرمایه در کشور بود. برای دست یابی بدین منظور ، دولت عامل این کار گردید تا هم  مالکیت اشتراکی را بر جامعه مستقر نماید و هم توزیع برابر از امکانات مالی و اقتصادی در جامعه را پدید آورد . این بود  که در کشور های  کمونیستی  سوسیالیستی  در خیایان هایشان مغازه نمی دیدی  بلکه شهر مجموعه از خیابان ها و خانه هایی بود که دارای فروشگاههای  مرکزی بودند و بدین شکل دولت ناظر بر کار ، عامل کار و بنوعی صاحب کار شناخته می شد . بدین طریق دولت  هر روز بزرگ تر می شد سازمانی وسیعی  از اقتصاد ، سیاست ، امور داخلی و خارجی ، تولید کننده و توزیع کننده ، فروشنده و خریدار ووو گردید.

این در حالی بود که طبق نظریه سرمایه داری  می بایستی  دولت هر روز کوچیکتر  شود و در اقتصاد و توزیع و گردش اموال و غیره تنها یک نقش کوچک  نظارتی  بازی نماید و بلکه این سرمایه و سرمایه داران هستند که اقتصاد جامعه را در رقابت ، ازدیاد خطوط تولید بگردش در میاورند. رقابت در گردش سرمایه داری  ایجاد انگیزه  می نمود  اما در کشور های سوسیالیستی  برای مردم خسته  (از کار یا از سیاست دولت حاکم ) نوعی دلزدگی ایجاد می نمود. بنابر این ،هر کم کاری ای  یا هر اعتراضی با عکس العمل  نهاد  دولتی ( بعنوان  صاحب سرمایه یا عامل کار) روبرو می شد و دولت برای  حفظ شرایط و موقعیت  خود  تشکیل سازمان های وسیع اطلاعاتی برای شناسایی این افراد می داد  و بدین طریق هم استبداد دیگری از دل  سوسیالیسم دولتی  پدید می آمد و هم مردم که همه کارگران دولت شناخته می شدند  انگیزه کار را برای تولید بیشتر از دست می دادندزیرا  ثمره کار خود را فورا ( مانند اقتصاد سرمایه داری ) نمی دیدند .و بدین ترتیب جوامع سوسیالیستی روز به روز از اردوگاه سرمایه داری  عقب افتادند.

این بحث ما را به  این سوال رهنمایی می کند که پس برای داشتن یک جامعه برابر ، یک اقتصاد پیشرو، از بین بردن تضاد طبقاتی ، در عین حال دولتی پیشرو  هم در دمکراسی هم در رعایت قوانین انسانی و عدالت اجتماعی  چه چیزی را باید الگوی خود قرار دهیم ؟ کدام روش و کدام سیستم است که ما را بدان منظور می رساند؟ پس ازپیروزی یک جنبش سوسیالیستی چکار باید کرد تا بار دیگر  سیاستمداران  و قدرتمندان جامعه  وعوامل  بیرونی هم ، جامعه را  به ترفند های خود بار دیگر بدست نگیرند ؟چکار باید کرد تا  دسترنج زحمتکشان  براحتی در حلقوم  استثمار گران فرو نرود؟چه باید کرد تا از محرومیت و فقر مردم عده ای  در رفاه نباشند ؟ چگونه در مقابل جریانی که همیشه  پس از پیروزی خود را وارث خون  کشته شده گان میداند و در هیچ معادله زیر بنا و روبنا نمی گنجند !  میدان دار انقلاب نگردد؟ چه باید کرد تا هم انگیزه برای تولید و گردش سرمایه در جامعه  داشت ، هم  دولتی خدمتگزار و هم  برابری  اقتصادی در جامعه و هم  رعایت حقوق برابر  احاد ملت و… ؟

تجربه ثابت نموده که عوامل مختلف مادی ، اخلاقی و حقوقی، آموزشی و تربیتی  و غیره همه دست اندر کار موفقیت یک نظام و سیستم هستند ما نمی توانیم همه  اصالت ها و ابعاد وجودی انسان را در اقتصاد و اصالت مادی  محدود کنیم چه اینکه با کنار گذاشتن استبداد کلیسائی انسان غربی در خود احساس  یک خلاء می نمود و برای تعریف انسان در ماتریالیسم و سکولاریسم به  روش های اخلاقی انسانی  صرف، توجه نمود . و آن پدید آمدن اومانیسم  و لیبرالیسم  آزادی خواه  از دل جریان  استبداد  دینی و ماتریالیسم  سکولار بود.روشی که اگر انسان را به دمکراسی  نزدیک نمود اگر در بعضی  جوامع وی را به رفاه رساند اگر علم و فکر و اصالت های انسانی  و اخلاقی آدمی را قربانی  سرمایه داری کرد اما هیچگاه نتوانست  مطلقاً مذهب و اخلاق رااز او بگیرد! آنچه از دل این جریان های  تاریخی محرز است  آن است که همه  اندیشمندان و مکاتبی که برای  انسان ها  کار کرده اند و راه های مختلفی را پیموده اند متوجه این مسئله  و این پارادوکس  ناجور شده اند  که از درون یک حقیقت  ، یک راستی ، می تواند  بی عدالتی  رشد نماید و از دل  یک  جریان غلط  هم می تواند دمکراسی  و رفاه رشد کند !

بنابر این اگر مالکیت اشتراکی ابزار تولید  می توانست  همه این مشکلات را مرتفع کند  دیگر نبایستی  از دل روسیه یا چین یا کشورهای همجوارش ، سرمایه داری پدید می آمد.

این نوع ِ  نیاز و برداشت انسان است  که بایستی در جامعه در تاریخ و در نیاز عصر خودش مورد توجه قرار گیرد . نمی توان  سیستم اشتراکی ای داشت که در آن  دمکراسی لحاظ نشود  همچنانکه نمی توان  به توحید معتقد بود  و به طبقات بی تفاوت بود . این یک  تضاد  ازنوع نگرش و  زندگی  انسان است انسانی که به اشتراکی می اندیشید و نظامی را که به اشتراک بر پا کرد از دلش استبداد روئید و انسانی که همه چیزش را از آن خدا می دانست فئو دالیته و آنی که به رقابت آزاد و آزادی عمل می اندیشید طبقات .بنابر این ، بایسته و شایسته است  راه تضمینی یافت تا از دل  آرمان های بزرگ  ، به تحقق  جامعه ای اندییشید که در عین اجرای برابری  و عدالت اجتماعی ، حق اعتراض برای مخالفین را نبندد و مخالفان خود را که برای روش های بهتر زندگی کردن  مبارزه می کنند سرکوب ننماید .و دولت  حاکم ، خود را محق حاکمیت نداند .

همه این ها نه بخاطر این بود که سوسیالیسم بد باشد یا اسلام و یا … بلکه شرایط پیچیده اجتماعی  و انسان های  حاضر در آن و عوامل مختلف اقتصادی و سیاسی و غیره هستند که دست در دست هم می دهند وبزرگترین ایده آل ها را و آرمان ها را قربانی خود می کنند.علت اینکه یک مسلمان می تواند سوسیالیست باشد یا  یک سوسیالیست می تواند خدا  پرست باشد و چون خسرو گلسرخی از مردان و آزادی خواهان بزرگ دینی دردادگاه سخن بگوید بدلیل این است که در آرمانهای  دینداری و سوسیالیسم نکات مشترکی نهفته است  همانگونه که ادیان متفاوت  علیرغم اینکه پیروان آن  راضی به ریختن خون یکدیگر باشند؛ نکات مشترک  زیادی در خود دارند . اینها  بیانگر نکات مشترک  و خصائل  معنوی  و آزادی طلبی مشترک بین انسانهاست  که ربطی به  مذهب  ، مارکسیسم  یا  اومانیسم و ایسم های دیگر ندارد بلکه  ایجاد مکاتب مختلف دغدغه ها ی انسان ها و اندیشمندان بوده اند برای رهایی  انسان ها و برای  داشتن زندگی بهتر و این امر درادیان الهی علاوه بر این خواسته به اخلاق و رستگاری  نیز می اندیشیده اند.

آنچه در تاریخ  دو سه قرن اخیر گذشته؛  ما شاهد رهایی بشر از چنگال  قرون وسطی  و استبداد کلیسا و زندگی نفرت بار ستم فئو دالیته بودیم . مارکسیسم و  جنبش های کارگری در کشور های غربی شکل  متناسب  صف آرائی در مقابل  استثمار بورژوا  برای نجات پرولتر بوده است اما انسان در شکل جدید و مدرن  قرن بیست و یکم و در مقاطع متفاوت از دنیا ، خواسته های متفاوتی را بهمراه دارد که بی شک رهایی از چنگال  تفاوت های طبقاتی  نیازمند نگرش ها و راه های  جدیدی است.

یونس محمدی پور

۹۱/۰۱/۳۰

ساعت ۶٫۲۰صبح از رشت حرکت کردیم و در ساعت ۷٫۳۰  به شلمان که محل قرارمان با گروه افرا بود رسیدیم وبا اندکی تاخیر  بطرف املش براه افتادیم در مسیر آقای عباسی از گروه ناتشکوه املش که زحمت راهنمایی مسیر با ایشان بود به ما ملحق شدند ساعت ۹صبح در روستای شصتن رود از مینی بوسها پیاده شده و پس از معرفی عوامل برنامه بطرف تابستان نشین حرکت کردیم پس از ۴۵دقیقه به منطقه ای که جهت صبحانه در نظر گرفته شده بود که حیاط چند خانه روستایی بود و فضای بسیار زیبایی داشت رسیدیم پس از صرف صبحانه در ساعت ۱۰٫۲۰به راهمان ادامه دادیم تا به محلی که جهت ناهار انتخاب شده بود وارد شدیم البته با در پیش بودن بارش باران دربعد از ظهر با توجه به اعلام اداره هواشناسی تصمیم بر این شد جایی نزدیک تر مستقر شویم  تا بتوانیم در صورت بارش باران زودتر به پائین برگردیم بعد از اسکان افراد،بشکل گروه ۱۵نفره بطرف  قله پیش رو  ازبقیه  جدا شدیم و پس از طی ۱ ساعت به بالای منطقه تابستان نشین رسیدیم بعد از اندکی استراحت بطرف گروه بازگشتیم و پس از صرف ناهار در ساعت ۲٫۲۰ بدلیل بارش باران مجبور به بازگشت شدیم و درنهایت ساعت ۴ به مینی بوسها رسیدیم و بطرف رشت برگشتیم نا گفته نماند در مسیر رفت و برگشت آقای بلوری طبق معمول با صدای خوبشان روز بیاد ماندنی برایمان بجا گذاشتند. جای همه دوستان خالی بود

با آزرزوی موفقیت و کامیابی

هر مسیری اصلی و فرعی را که مشاهده کنید ، احتمالا کوه پیما ها و راه پیماهایی را خواهید دید که از انواع باتون ها برای راه رفتن استفاده می کنند. چندین سال قبل ، بسیاری از آنها از وجود باتون اطلاع نداشتند و باتون ها را ” عصاهای تازه به دوران رسیده ” می نامیدند ، یا از آنهایی که استفاده می کردند می پرسیدند :” امروز اسکی چطور بود؟!” اما با افزایش استفاده از آنها، طرز فکرها در مورد باتون ها در حال تغییر است.

موضوع فقط این نیست که به نظر می آید امروزه افراد بیشتری از باتون استفاده می کنند: ارقام فروش نشان می دهد که در سال های اخیر باتون های بیشتری در ایالات متحده به فروش رفته است. فروش باتون از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ ، ۷۵ درصد افزایش یافت. و بر پایه اطلاعات اولیه ، انتظار می رود از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ این رشد ۱۳ درصد دیگر افزایش یابد. افزایش فروش صرفا بازتاب دهنده مد نیست. بسیاری از کوه پیماهای همیشگی موافقند – و با صدای بلند اعلام می کنند – که باتون فواید قابل توجهی دارد. اگر تا به حال از باتون استفاده نکرده اید ، مزایای آن را در نظر بگیرید تا تصمیم بگیرید آیا ارزش آن را دارند به گنجه وسایل تان اضافه کنید.

فواید باتون ها

قدرت و تناسب اندام

ابتدا، مدرکی وجود دارد که باتون ها عضله سازی و فواید هوازی کوه پیمایی و راه پیمایی را افزایش می دهند. با استفاده از باتون ها ، عضلات بالا تنه مانند ماهیچه دوسر ، عضلات پهلو ، عضلات سینه ، ماهیچه سه سر که بطور عادی درگیر نیستند ، به کار گرفته می شوند. درگیر کردن منظم این عضلات در حین جایجا کردن باتون ها آنها را تقویت خواهد کرد.علاوه بر ساختن عضلات بالا تنه ، درگیر کردن این عضلات در طی راه رفتن باعث تمرین کل بدن می شود ، که فایده هوازی قابل توجه قبلی کوه پیمایی را افزایش می دهد.

باتون ها همچنین می توانند مقدار کالری های سوزانده در حین راه رفتن را افزایش دهند. مطالعات انجام شده بوسیله موسسه کوپر نشان می دهد که استفاده از باتون های نوردیک Nordic ( شبیه به باتون های کوه پیمایی ، اما طراحی شده جهت استفاده بر روی سطوح سنگ فرش) می تواند کالری های سوزانده شده را به طور میانگین ۲۰ درصد افزایش دهد. این مطالعات در محیط آزمایشگاه انجام شد ، پس منطقی است که انتظار داشته باشیم کالری سوزی در مسیری شیب دار از ۲۰ درصد فراتر رود. برای راه پیماهایی که برای تناسب اندام راه می روند ، این خبر خوشایندی است اما برای کسانی که مسافت طولانی راه می روند باید این نکته را در ذهن بسپارند که ۲۰ درصد کالری سوزانده بیشتر به این معنی است که باید ۲۰ درصد کالری بیشتری را با خود حمل کنند. با این همه ، باتون ها وسیله ای بیش از صرفا یک افزایش دهنده تمرین هستند.

ثبات و تعادل

به گفته لیندی اسمیت ، مربی پیاده روی نوردیک و مدیر بازار یابی Leki ، شرکت عمده تولید کننده باتون ، ” باتون ها حالت بدن ، تعادل و ثبات را بهبود می بخشند”. باتون ها دو نقطه تماس بیشتر را با زمین ایجاد می کنند ، که اساسا راه پیمای دو پا را به موجودی چهارپا تبدیل می کند. با داشتن نقاط تماس بیشتر ، در وهله اول فرد احتمال کمتری دارد که سر بخورد ، و این سر خوردن ها احتمالا کمتر منجر به سقوط می شود.

چند لحظه در مورد وضعیتی فکر کنید که منجر به سقوط بر روی مسیر می شود: پای تان را بلند می کنید تا صعود کنید ، و پایی که وزن تان روی آن است در قسمتی گلی یا بر روی ریشه ای خیس سر می خورد. بدون باتون این احتمال هست که روی زمین ولو شوید. اما ، با داشتن باتون ، می توانید خودتان را محکم نگهدارید ، سه نقطه تماس با زمین را حفظ کنید و علیرغم سر خوردن ، روی پای خود بایستید.

باتون ها همچنین به فرد کمک می کند شتاب حرکت رو به جلو بر روی شیب یا بر روی زمینی دشوار را حفظ کند ، از روی و یا از کنار موانع مسیر مانند نهر و رودخانه عبود کند ، از کنده ها و صخره های لیز رد شود و هنگام حمل بار های سنگین تعادل را بهبود بخشد. همچنین بسیاری از افراد آهنگ یکنواخت راه رفتن با باتون ها را ترجیح می دهند.

فشار کمتر بر روی مفاصل

علاوه بر پیشگیری از سقوط ها ، مطالعات نشان می دهند که باتون ها از درد و آسیب مرتبط با صدمه های مکرر ناشی از فشار هم جلوگیری می کند. راه رفتن در تمام روز ، حتی بدون کوله ای سنگین هم، فشار فوق العاده ای را بر روی مچ های پا ، زانوها و مفاصل باسن وارد می کند. بسیاری از افراد به طور جدی می توانند این فشار را بر روی زانوهای شان به هنگام فرود از سطوح شیب دار و بالای زانو به هنگام صعود از سطوح شیب دار احساس کنند. باتون ها عضلات دیگر را برای این کار به خدمت می گیرند و وزن را انتقال می دهند ، و فشاری را که در حالت عادی به طور انحصاری تنها بوسیله مفاصل و عضلات پایین تنه جذب می شود ، کاهش می دهد.

کمک به عبور از نهرها و  رودها

مطالعه ای منتشر شده ( ۲۰۰۷) در مجله دانشکده پزشکی ورزش آمریکا خاطر نشان می کند که ” کاهش در نیروها ، گشتاور ها و توان در اطراف مفصل ، با استفاده از باتون ها ، به کاهش بار وارد بر مفاصل قسمت های پایین تر بدن کمک خواهد کرد.” فشار کمتر بر بدن فرد می تواند به معنی بهره مندی از سال های بیشتری کوه پیمایی و راه پیمایی باشد.

یک باتون یا دو باتون؟

بحث در مورد باتون ها ناگریز منجر به این سوال همیشگی می شود : آیا فرقی می کند که از یک باتون یا دو باتون استفاده کنم؟ برخی ، بویژه آنهایی که برای راه پیمایی کوتاه تر به بیرون می روند ، ترجیح می دهند تنها از یک باتون استفاده کنند و یک دست شان را آزاد نگهدارند. اما ، منطق حکم می کند که درگیر کردن هر دو دست برای برداشتن فشار بار از روی زانوها موثر تر از استفاده از تنها یک دست است. به علاوه ، اکثر کارشناسان موافقند که فواید تعادل و ثبات دو باتون بیشتر از یک باتون است. بسیاری در می یابند که فوایدی که باتون ها ارائه می کنند به مرور زمان یا با کوله های سنگین تر بیشتر آشکار می شود. اینکه چه زمانی از باتون استفاده کنیم به سلیقه های شخصی بستگی دارد. برخی آن را در راه پیمایی های یک روزه استفاده نمی کنند اما در راه پیمایی های چند روزه همیشه از آن استفاده می کنند.

در برخی مسیرها باتون ها را باید جمع کرد

ایرادات بالقوه

باتون ها دامنه فواید قابل توجهی را – کاهش فشار وارد بر مفاصل و ماهیچه ها و کاهش احتمال سقوط – ارائه می کنند اما ایرادات اندکی را هم برای فرد و بطور بالقوه به خود مسیر وارد می کنند.

در سال ۲۰۰۲ ، جفری ل. ماریون ، ترسا آ. مارتینز ، و روبرت د. پرودمن نمایندگان حفاظت از مسیر آپاچی ، مقاله ای را در خبرنامه شان تحت عنوان :” باتون ها : آیا می توانید زانو های تان و محیط زیست را نجات دهید؟” منتشر کردند. در این مقاله ، نویسندگان به فواید قابل توجه باتون ها برای فرد اذعان می کنند ، در عین حال سوالات جدی را در مورد تاثیرات بالقوه باتون ها بر مسیرها مطرح می کنند. این مقاله اشاره می کند که باتون ها می توانند سبب آسیب به پوشش گیاهی ، خاک و صخره ها شوند ، و می توانند فرسایش را افزایش دهند ، و گرایش مسیرها به کنده شدن را تسریع کنند.

آیا ممکن است حرف درستی باشد که باتون ها تاثیر راه پیمایی را تا سطحی قابل توجه افزایش می دهند؟ احتمال دارد ، اما اینکه این تاثیر قابل توجه است یا خیر به تفسیرها و برخی بحث ها بستگی دارد. راه پیماها و مسیرها تاثیری واقعی بر محیط زیست دارند ، اما اکثر راه پیماها احساس می کنند که این تاثیر را می توان با بیشتر کردن راه پیماهای علاقمند که از منابع طبیعی محافظت می کنند کاهش داد.

برای افرادی که در فکر به حداقل رساندن تاثیر باتون های شان هستند ، این نویسندگان نکات زیر را پیشنهاد می کنند:

- به جای خارج از مسیر یا بر روی پوشش گیاهی ،باتون ها را بر روی مسیر استفاده کنید.

- برای جلوگیری از خراشیدگی  صخره ها از پوشش های پلاستیکی در انتهای باتون استفاده کنید.

- برای کمتر کردن  فرو رفتن از گل های باتون استفاده کنید ( اما از گل های بزرگ که به گیاهان گیر می کنند استفاده نکنید).

- استفاده از باتون ها را ، بویژه در نواحی که از لحاظ بوم شناختی حساس هستند محدود کنید.

ملاحظات دیگر

دوره یاد گیری : عادت کردن به باتون کمی وقت می گیرد و این دوره می تواند باعث یاس و سرخوردگی شود.

مسیرهای نیازمند استفاده از دست : کاربران با تجربه در می یابند که باتون ها برای تمام وضعیت ها مناسب نیستند. در مسیرهای شیب دار که نیازمند بالا رفتن از صخره است ، باتون ها می توانند دست و پا گیر باشند و لازم می شود که باتون ها را جمع کنیم.

از باتون ها استفاده کنیم یا نکنیم؟

در پایان مسیر ، هر فرد باید فواید بیشمار باتون ها را در برابر هر نوع ایرادی هم از نظر بوم شناختی و هم از نظر عملی سبک سنگین کند. فروش بالای باتون ها به این معنی است که بسیاری از راه پیماها و کوه پیماها در می یابند که فواید ایجاد ثبات و فواید قلبی عروقی بالای باتون ها بطور قابل توجهی بر دردسرهای گاه به گاه آن می چربد. برای اکثریت این افراد ، استفاده از باتون ها مفید است و توصیه می شود.

علاوه بر ثبات و تناسب اندام ، باتون ها فواید دیگری هم دارند که ارزش توجه کردن را دارند. برای مثال ، برخی باتون ها قابل تبدیل به پایه دوربین هستند ، و برخی افراد از باتون ها به عنوان جایگزینی برای ستون های چادر استفاده می کنند.

اگر هنوز در مورد استفاده از باتون ها مردد هستید ، یک جفت از آنها را قرض بگیرید و امتحان کنید. ایوان لوبین ، مدیر برنامه در بنیاد ملی پارک و کسی که اغلب اوقات راه پیمایی می کند گفت :” همیشه از راه پیماهای دیگر می شنیدم که باتون ها برای زانوها خیلی مفید هستند ، اما تا زمانی که خودم از آنها استفاده نکرده بودم باور نمی کردم. باتون ها تاثیر زیادی بر زانوهایم داشتند. الان ، بدون باتون در هیچ مسیری قدم نمی گذارم.”

منبع : http://www.trailspace.com/articles/trekking-poles-benefits.html

نویسنده : Seth Levy مترجم : فریدون شیرمحمدلی  منبع : وبلاگ کوه نوردی،ورزش و سلامتی  و با تشکر از وبلاگ همراه کوه

(برگرفته شده از انجمن پزشکی کوهستان ایران)

ساعت حرکت :۶صبح روز جمعه

مکان تجمع: یخسازی – پارک دانشجو

سطح برنامه : عمومی

جهت ثبت نام با شماره تلفن ۰۹۱۱۱۴۹۴۶۲۸ تماس حاصل فرمائید

انجام حرکات کششى از دیرباز در ورزش حرفه اى و آماتور رواج داشته است. در مورد این حرکات، اعتقادات و باورهاى مختلفى نزد مردم و بالاخص ورزشکاران وجود دارند که گاه غیرعلمى، نادرست و یا بدون پشتوانه علمى هستند. در این مجموعه بنا داریم مستندات موجود در مورد انجام صحیح این حرکات را با هم مرور کنیم.

انجام حرکات کششى چه فوایدى دارد؟

• حفظ و افزایش دامنه حرکتى مفاصل: حرکات کششى توانایى اجراى حرکت خاص و یا الگوى حرکت مورد نیاز در یک شغل یا ورزش را افزایش مى دهد.

• پیشگیرى از آسیب: اغلب پزشکان و ورزشکاران حرفه اى تایید می کنند که برنامه هاى انعطاف پذیرى جزء لازم و صحیح همه برنامه هاى تمرینى است.

• توانبخشى آسیب: حرکات کششى به کاهش زمان بهبود در آسیب ها و تسریع بهبود لیگامان ها و تاندون ها منجر مى شود.

• اصلاح وضعیت استقرار بدن: عضلات کوتاه و منقبض بر وضعیت استراحت مفاصل و در نتیجه وضعیت استقرار بدن اثر نامطلوب مى گذارد.

• از بین بردن اثرات شیوه زندگى بدون حرکت: به دست آوردن و نگهدارى سطح مناسب انعطاف پذیرى بخصوص در افرادى که شغل آنها به یک شرایط بدون حرکت نیاز دارد، مهم م ىباشد. 

• آرامسازی: به دنبال احساس ناخوشایند اولیه در پى انجام حرکت، یک احساس خوشایند و آرامش بلافاصله بعد از انجام حرکات کششى ایجاد مى شود.

• پیشگیرى و درمان کمردرد: عدم وجود انعطاف پذیرى یک عامل مهم کمردرد مزمن مى باشد.

• حفظ آمادگى جسمانى و سلامت بیشتر على رغم افزایش

سن: تمرینات کششى و ورزش باعث بهبود قدرت، انعطاف پذیرى، هماهنگى وآمادگى قلبى عروقى (کاهش یافته با کهولت سن)مى شود.

حرکات کششى با چه شدتى انجام شود؟

• توجه کنید شما چه کارى را انجام مى دهید و در سراسر برنامه تمرکز داشته باشید.

• حرکات کششى باید یک “کشش قوى” در عضله ایجاد نماید.

حرکات کششى نباید منجر به ایجاد درد شود و حرکات در عضله و مفاصل همراه نباید دردناک باشد.

• آسان شروع کنید بهتر است که در برنامه حرکات کششى از یک فشار پایین شروع کرده و به تدریج، با احتیاط، میزان فشار را طى چند هفته افزایش دهید.

زمان مناسب براى انجام حرکات کششى کدام است؟ 

حرکات کششى چه مدت زمانى و چند بار انجام شود؟

توصیه می شود که تحت نظر پزشک هر حرکت کششی ۵-۱ مرتبه به مدت ۳۰-۱۵ ثانیه انجام شود. حرکات کششی ابتدا دو جلسه در هفته شروع گردد. سپس بعد از بررسی هفتگی تعداد جلسات در روز یا هفته افزایش می یابد.

احتیاط ها و ممنوعیت ها:

در مجموع حرکات کششى مفید مى باشد اما در موارد زیر باید قبل از انجام آنها با پزشک مشورت شود:

• بیمارى هاى اسکلتى عضلانى: آسیب حاد، آسیب مزمن، آرتریت روماتویید، استئوآرتریت و فیبرومیالژیا.

• بیمارى هاى عصبى عضلانى: مولتیپل اسکلروز، پارکینسون.

• بیمارى هاى قلبى عروقى: فشارخون بالا، سابقه حمله قلبى.

• سایر بیمارى هاى ناتوان کننده: سرطان.

• زمانى که کاهش دامنه حرکت مفاصل به علت آسیب ساختارى در خود مفصل باشد.

• اگر اخیراً دچار شکستگى استخوانى، کشیدگى عضله یا پیچ خوردگى مفصلى شده اید.

پیشنهاد مى شود که هر شخص متناسب با برنامه، عادات و شیوه زندگى خود، در هر زمان از شبانه روز حرکات کششى را انجام دهد

 برگرفته شده از سایت

انجمن پزشکی کوهستان ایران 

دوستان عزیز با توجه به در پیش بودن فصل بهار و وقوع بیشتر صاعقه در این فصل  بر آن شدیم تا   این مطلب آموزشی را برایتان تهیه  کرده و در اختیارتان قرار دهیم به امید سالی بی خطر برای تمامی همنوردان و تمامی بازدید کنندگان عزیز

به طور معمول حضور در طبیعت و مناطق بکر کوهستانی، می‌تواند بسیار لذت بخش و شیرین باشد. لذتی که اگر آن را با حضور دوستان یا خانواده تقسیم کنیم، دو چندان خواهد شد. انرژی و شور و شوقی که محفل گرم دوستان و خانواده را فرا گرفته، می‌تواند توجه و حواس عمومی را از تغییرات سریع در محیط پیرامون غافل کند. وسعت و شدت این غافلگیری ممکن است بسیار دلخراش و هراس انگیز باشد. تغییرات سریع در وضعیت و شرایط جوی یکی از عمده‌ترین خطرات طبیعت محسوب می‌شود. این تغییرات گاه بسیار آرام و خزنده و گاه چنان سریع و آنی روی می‌دهند که فرصت عکس‌العمل مناسب و به موقع را به انسان نخواهد دادو مشاهده آسمانی صاف و آفتابی در صبحگاه، هرگز نمی‌تواند تضمینی برای پایداری هوا و سپری نمودن روزی خوب و خوش در کوهستان محسوب گردد.

حضور در طبیعت و محیط کوهستان:

بنابراین اگر برای حضور در طبیعت و محیط کوهستان به رند سریع تغییرات جوی بی‌توجه یا کم توجه بوده و یا آن را دست کم بگیریم به آسانی در دام طبیعت خواهیم افتاد. یکی از این دام‌ها و خطرات، «آذرخش» و دیگری «تندر» است؛ که از قضا هر دو بسیار سریع و آنی روی می‌دهند. بهتر است تعریفی ساده از تفاوت میان آذرخش و تندر داشته باشیم.

تفاوت آذرخش با تندر:

آذرخش (Lightning) : به تخلیه الکتریسیته بین ابر و زمین می‌گویند. از آن تحت عنوان «صاعقه» یا «رعد و برق» نیز یاد می‌شود.
تندر (Thunder) : به تخلیه الکتریسیته «بین دو ابر» و یا در حالت خاص به تخلیه الکتریسیته «درون یک ابر بسیار بزرگ» می‌گویند.

فاصله ما از آذرخش و تندر:

اگر مابین دیدن و شنیدن رعد، یک ثانیه فاصله باشد، فاصله آن از شخص در حدود ۳۳۰ متر است (سرعت صوت). هر قدرفاصله میان ما با کانون آذرخش کمتر بوده و جهت حرکت ابرهای خطرناک نیز به سمت ما باشد؛ باید بدانیم با شرایط دشوارتری مواجه خواهیم بود.

شدت جریان الکتریکی و دمای آذرخش:

شدت جریان الکتریکی در رعد و برق ممکن است بین ۱۰۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰ آمپر باشد. تخلیه الکتریکی که از یک ابر به ابر دیگر و یا به زمین بوجود می‌آید، می‌تواند قلب انسان را از کار بیاندازد؛ شش‌ها را پاره کند و سبب سوختگی جدی در بدن شود. هوایی که نور برق از میان آن می‌گذرد به شدت گرم می‌شود. جریان الکتریکی شدید میزان حرارات هوا را در کانالی که برق از آن عبور می‌کند برای مدت یک میلی‌ثانیه تا ۳۰۰۰۰ درجه سانتی‌گراد بالا می‌برد. هوایی که بطور ناگهانی این میزان گرم می‌شود به سرعت منبسط شده و ضربه‌ای به هوای اطراف می‌زند و امواجی را با فشار بین ۱۰ تا ۳۰ اتمسفر به وجود می‌آورد.

بر اثر برخورد ابرهای دارای بارهای غیر هم نام، واکنش‌های الکتریکی شدیدی به صورت نور و صدای شدید بنام صاعقه یا رعد و برق تولید می‌گردد که با نورو صدای شدید همراه است. بر اساس مطالعات و بررسی‌های به عمل آمده توسط متخصصین امر تعداد رعد و برق در هر لحظه در سراسر دنیا بین ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ بار می‌باشد. به عبارت دیگر حدود ۶۰۰۰ جرقه الکتریکی در هر دقیقه در دنیا زده می‌شود.

خطرناک‌ترین فصل‌ها:

هر قدر به محور استوا نزدیک‌تر شویم بر تعداد آذرخش‌ها افزوده می‌شود، اما در مناطق قطبی به ندرت ممکن است آذرخش رخ دهد. همچنین به دلیل ناپایداری و تلاطم هوا، بهار و پاییز به ترتیب؛ خطرناک‌ترین فصل‌ها از نظر وقوع آذرخش و تندر محسوب می‌شوند.

آمار اصابت صاعقه: آمار دقیقی در ایران نداریم، ولی در آمریکا حدود ۱۰۰۰ نفر اصابت و ۱۰۰ نفر مرگ گزارش می‌شود. یعنی میزان مرگ آن ۱۰% است. لازم به ذکر است کشور آمریکا از نظر اصابت آذرخش و تندر، در ردیف کشورهای پرحادثه قرار دارد.

تماشای آذرخش از پشت یک کاکتوس زیبا

تصویری از یک تندر در آسمان کوبا

یکی از تولیدات آذرخش و تند: گاز اوزون!

آذرخش و تندر، گازی سمی به ناماوزون (O۳) تولید می‌کنند. این گاز به جای دو اتم اکسیژن، از سه اتم اکسیژن تشکیل شده و در سطح کره زمین، از آن به عنوان گازی سمی و خطرناک یاد می‌شود. اما همین گاز سمی و خطرناک، اثرات سودمند بسیاری برای ادامه حیات بشر بر روی کره زمین دارد‍! پس از هر آذرخش و تندر، گاز اوزون تولید شده به سمت جو رفته و با استقرار در لایه‌های بالایی جو؛ در نقش لایه محافظت کننده کره زمین در برابر نفوذ اشعه‌های خطرناک کیهانی، انجام وظیفه می‌کند.

مولکول‌های اوزون در ارتفاع ۱۵ تا ۲۵ کیلومتری از سطح دریا متمرکز شده و با جذب پرتوهای فرابنفش؛ به هستی جانداران در روی کره زمین کمک می‌کند. غلظت آن با ارتفاع از سطح دریا، عرض جغرافیایی و بر حسب زمان تغییر می‌کند. ۴۰% از منطقه حاره (معادل ۵۰% از کره زمین) همیشه رعد و برق و توفان دارد. منطقه گات غربی و گات شرقی که در کشور هند قرار دارند، در خطر دائمی صاعقه واقع شده‌اند. صاعقه باعث حاصلخیزی خاک می‌شود. بنا بر تحقیقات انجام شده، صاعقه تاثیر مثبت خود را نیز در از میان بردن بیماری‌های مهلکی نظی طاعون و … نشان داده است.

نشانه‌های آذرخش و توفان تندری:

۱- جذب الکتریسیته: در تماس دست یا بدن با صخره‌ها و سنگ‌های تیز؛ نوع خاصی از گزیدگی و برق گرفتگی ضعیف احساس می‌شود.
۲- استشمام بوی سیر مانند در هوا (به علت وجود گاز اوزون)
۳- مشاهده هاله نور آبی رنگ پیرامون اجسام فلزی یا نوک تیز
۴- شنیدن صدای وز وز در هوا
۵- مشاهده ابر گل کلمی شکل در آسمان (به ویژه ابر سندانی شکل)
۶- سیخ شدن موهای سر و بدن

صدمات آذرخش:

صدمات ناشی از آذرخش (صاعقه) را می‌توان به ۳ دسته کلی تقسیم کرد:

گروه اول: صدمات ناشی از برخورد مستقیم آذرخش (صاعقه) با شخص
گروه دوم: صدمات ناشی از ولتاژ گام (برق زمینی)
گروه سوم: صدمات ناشی از عوارض جانبی آذرخش (مانند حرارت جانبی، نور، صدا، موج و گاز)

از جمله صدمات ناشی از برخورد مستقیم و غیرمستقیم آذرخش با افراد، می‌توان به موارد زیر اشاره نمود: ایست قلبی، سوختگی‌های سطحی و عمقی، (سوختگی‌های نقطه‌ای، مویرگی، پر مانند، خوشه‌ای و گل صاعقه که به خالکوبی دائم زیگزاگ شبیه هستند)، ایجاد نوع خاصی از پختگی و التهاب در پوست (با سوختگی اشتباه نشود)، صدمات خفیف یا شدید مغزی، پارگی پرده گوش‌ها، کاهش شنوایی و ناشنوایی، فلج شده موقتی یا دائمی در اندام، از کار افتادن کلیه‌ها، خونریزی داخلی، شوک، آسیب خفیف یا شدید دستگاه عصبی، بی‌حسی یا فلج شدن اندام انتهایی مثل پاها (به ویژه در ولتاژ گام)، شکستگی استخوان‌ها (پرت شدن در اثر انفجار و موج صاعقه)، مشکلات ریوی و اختلال تنفسی، کما و نهایت مرگ.

برق زمینی یا «ولتاژ گام»: یکی از عواقب خطرناک آذرخش است؛ برق زمینی، جریانی است که پس از وقوع صاعقه برای لحظاتی در زمین باقی می‌ماند تا جذب زمین شده یا تبدیل به گرما شود. معمولاً قسمت عمده برق زمینی در اعماق فرو می‌رود اما اگر سطح زمین مرطوب، دارای بستر سنگی یا پوشیده از خاک مناسب یا علفزار باشد، ترجیح می‌دهد که روی سطح زمین و در جهات مختلف، حرکت کند. این پدیده را ولتاژ گام می‌نامند زیرا با وارد کردن برق از راه گام‌های شخص (پاهای او)، باعث برق گرفتگی او می‌شود. ولتاژ گام تا شعاع چندین متر در اطراف محل اصابت آذرخش پراکنده شده و اشخاصی که در مسیر حرکت آن قرار گرفته باشند را دچار برق گرفتگی می‌کند. اینکه ولتاژ گام دقیقاً چقدر برد دارد قابل محاسبه نیست و به میزان رسانایی خاک آن محل و … بستگی دارد. ولی به ندرت دیده شده برق زمینی بیشتر از ۱۰۰ متر در سطح زمین پیش برود.

صدمات ناشی از ولتاژ گام: صدمات ولتاژ گام به صدمات ناشی از برق گرفتگی شدید محدود می‌شود. بیشتر عوارض فوق را می‌توان در لیست صدمات ولتاژ گام قرار داد اما ولتاژ گام قدرت کمتری دارد و دارای عوارض چون نور و موج انفجار هم نیست. بنابراین جراحات خفیف‌تری ایجاد می‌کند؛ مثلاً سوختگی‌های ناشی از ولتاژ گام با وجود عمقی و خطرناک بودن، به سطح نمی‌رسد و ضربه مغزی نیز در زمره این صدمات قرار نمی‌گیرد. افت فشار و کرختی و بی‌حسی شدید دست و پا از دیگر عوارض ولتاژ گام است.

آذرخش‌های رنگین:

آذرخش‌ها و تندرها را می‌توان به صورت طیفی از رنگ‌های متنوع در آسمان مشاهده نمود. این تنوع رنگ، توضیحات جالبی نیز در پی دارد. این رنگها حاشیه‌ای بر رنگ سفید مرکزی بوده و معمولاً شامل رنگهای آبی، زرد و بنفش هستند. رنگ صاعقه، میزان حرارت آنرا تعیین می‌کند. بنفش، خنک‌ترین و سرخ داغ‌ترین رعد و برق‌ها می‌باشند.اما رنگ آذرخش (صاعقه) به عوامل محیطی نیز بستگی دارد:

۱- بروز صاعقه آبی به معنی شرایط رگبار و تگرگ است.
۲- بروز صاعقه قرمز به معنی بارش باران است.
۳- بروز صاعقه زرد به معنی وجود گرد و غبار در هوا است.
۴- برزو صاعقه سفید به معنی خشکی و عدم رطوبت هولسا و اغلب باعث آتش‌سوزی در جنگل‌ها می‌شود.

شرایط جوی ایجاد صاعقه: تحت شرایط اتمسفریک، بارهای درون ابر یونیزه شده و از یکدیگر جدا می‌شوند. بدین صورت که بارهای منفی به سمت پایین ابر حرکت کرده و بارهای مثبت به سمت بالای ابر می‌روند و یا برعکس.

مخروط امنیت:

استقرار در مخروط امنیت: اگر هنگام وقوع آذرخش، در نزدیکی ما یک درخت بلند و تک وجود دارد؛ می‌توان از زیر بخشی از آن درخت، به شیوه ذیل به عنوان چتر ایمنی بهره جست: بر اساس شکل زیر، بهتر است از یک سوم میانی جهت استقرار موقت استفاده نمود. نزدیک شدن به یک سوم داخلی و یا یک سوم خارجی، ضریب اصابت آذرخش را به شدت افزایش می‌دهد. خروج از امنیت نیز، به وضوح؛ موجبات اصابت آذرخش به فرد را فراهم می‌سازد. در شکل زیر محدوده غیرایمن با unsafe محدوده ایمن یا safe نمایش داده شده است.

مخروط امنیت آذرخش و یک سوم میانی (محدوده مناسب برای استقرار موقت)

نقش آموزش در افزایش ضریب ایمنی:

نباید فراموش کرد که در ارتفاعات همیشه محاسبات قبلی درست از آب در نمی‌آید. چون در کوهستان تغییرات دما و شرایط جوی شدیدتر می‌باشد، معمولاً آن‌ها که خود را آماده ساخته‌اند؛ سالم‌تر و موفق‌ترند.

شناخت دقیق ابرهای خطرناک، به ویژه در مناطق مرتفع و کوهستانی؛ نیازمند کسب تجربه و دانش است. تجربه و دانشی که قدرت تصمیم‌گیری فرد را در موقع حساس و بحرانی، تقویت کند. حضور در کلاس‌های تخصصی مانند هواشناسی کوهستان و همچنین انجام مطالعه مداوم در زمینه‌های مرتبط، یکی از پیش‌شرطهای کسب موفقیت می‌باشد.

در پیمایش دره‌ها، به ویژه دره پرشیب و بی‌گریزگاهی مانند اندرس (اندرسم)؛ باید به وضع هوا و پیش‌بینی سازمانهای هواشناسی توجه داشت؛ خطر باران را جدی گرفت و به افراد شرکت کننده گوشزد کرد که برنامه می‌تواند در هر لحظه لغو شود. ارتقای ایمنی: نباید تعریف مطلقی درباره ایمنی به کار رود. ایمنی وضعیتی پویاست و تنها به معنی فقدان آسیب‌ها و خطرات نمی‌باشد. ارتقای ایمنی فرآیندی است که هدف آن، اطمینان از وجود و حفظ شرایطی است که برای دستیابی و حفظ سطح ایده آلی از ایمنی مورد نیاز می‌باشد. پیش از حضور در طبیعت، نسبت به شناخت خطرات پنهان و آشکار موجود در طبیعت و شیوه‌های برخورد ایمن با آن‌ها اقدام شود.

میدان مغناطیسی:

ممکن است بسیاری از طبیعت‌گردان یا کوه‌نوردان هرگز به طور مستقیم با پدیده آذرخش و تندر مواجه نشوند، اما در «میدان مغناطیسی» آن قرار گیرند. نشانه‌ها و آثار مشخصی وجود دارد که گوشزد می‌کند وارد «منطقه ممنوعه» شده‌ایم! این نشانه‌ها عبارتند از:

۱- سیخ شدن موهای سر و بدن
۲- شنیدن صدای وز وز یا زنگ خاص گوش‌ها
۳- استشمام بوی اوزون (بوی سیر مانند)
۴- مشاهده هاله‌ای به رنگ آبی روشن؛ پیرامون اجسام فلزی، به خصوص نوک و لبه‌های تیز آن‌ها
۵- احساس نوع خاصی از گزش، خارش، سوزش و یا قلقلک نه چندان خوشایند در بخش‌هایی از پوست، که با لباس تماس مستقیم دارد؛ مانند دکمه‌های فلزی، زیپ‌ها و سر زیپ‌های فلزی و …
۶- مشاهده جرقه‌های ریز یا شنیدن صدای آن جرقه‌ها در اثر تماس مستقیم بدن با لباس‌ها و یا اجسام فلزی
۷- احساس گزش یا گزیدگی بلافاصله پس از تماس دست یا بخشی از بدن با سنگ‌های تیز، میله‌ها، باتون، لوازم فنی، اجسام فلزی و …
۸- توجه به رفتار متفاوت پرندگان یا حیواناتی که در پیرامون ما قرار دارند (دقت داشته باشید فرار ناگهانی یا حرکت سریع آن‌ها به مناطق پایین دست؛ الزاماً جهت فرار از دست شکارچیان یا حیوانات وحشی نیست.)
۹- دریافت اختلال یا نویز خاصی روی تلفن‌های همراه، رادیو و …
۱۰- از کار افتادن ناگهانی دستگه‌های الکتریکی و یا خراب شدن دائمی آن‌ها مانند: دستگاه جی‌پی‌اس (GPS)، دوربین عکاسی یا فیلم برداری، تلفن همراه، رادیو، پخش‌کننده‌های موسیقی نظیر MP3 Player، چراغ قوه، چراغ پیشانی و …

عکس – آثار برخورد آذرخش به زمین گلف – به شکل و نوع سوختگی بر روی سطح زمین دقت کنید.
(میله پرچم؛ با این که از ارتفاع چندانی برخوردار نیست و تقریباً هم ارتفاع باتون کوهنوردی می‌باشد، اما نقش یک میله آنتن یا برق‌گیر را ایفا نموده است.)

نتایج یک تحقیق پیرامون رابطه «جنسیت افراد» با «درصد اصابت آذرخش»:

مردان بیشتر از زنان دچار صاعقه زدگی می‌شوند! مطالعات جدید نشان می‌دهد دلیل بالاتر بودن آمار مرگ و میر مردان در اثر برخورد صاعقه عاملی فیزیکی نبوده و مردان تنها به دلیل نمایش دادن میزان شجاعت خود جانشان را در معرض خطر قرار می‌دهند. به گزارش «خبرگزاری مهر»، از میان ۶۴۸ انسانی که از سال ۱۹۹۵ تا سال ۲۰۰۸ در اثر اصابت رعد و برق در ایالات متحده جان خود را از دست داده‌اند ۸۲ درصد مرد بوده‌اند. پدیده‌ای که توجه دانشمندان را برای یافتن دلیل بیولوژیکی آن جلب کرد. بر این اساس نظریه‌های جالب توجهی از جمله وجود میزان اضافی از مواد آهنی در کاسه سر مردها و یا خواص رسانایی در بدن آنها ارائه شد، که در نهایت تمامی این نظریات با ارائه دلیل جالب‌تری رد شدند.

«جان جنسنیوس» متخصص ایمنی در مرکز صاعقه در مرکز ملی خدمات آب و هوایی اعلام کرد دلیل بیشتر بودن مرگ مردها در اثر صاعقه زدگی ریسک پذیری بالای آنها به منظور جلب توجه شرایطی است که طوفان‌های شدید به همراه رعد و برق‌های قدرتمند آغاز شده‌اند. وی می‌گوید کمتر پیش می‌آید که مردها در اثر آغاز شرایط نامساعد جوی از کار دست بکشند و تحت طوفانی نیز به فعالیتهایی نظیر ماهیگیری و گلف ادامه می‌دهند و به این شکل خود را در معرض اصابت رعد قرار می‌دهند. آمار نشان می‌دهد فعالیتهای سرگرم کننده و تمرینات ورزشی نیمی از حادثه‌های منجر به مرگ ناشی از اصابت رعد و برق را به خود اختصاص داده است.

نتیجه گیری:

گاهی ساختار زیبا و سحرآمیز طبیعت ما را چنان در خود غرق می‌کند که مخاطرات آن را به دست فراموشی می‌سپاریم. شاید گزاف نباشد اگر بگوییم؛ سهم ما از حضور در طبیعت نباید تنها به تماشا نشستن و نظاره کردن چشم‌اندازهای با شکوه آن باشد. بلکه می‌توان نخست با آموزش‌های پایه، اساسی و مداوم بر میزان تجربیات شخصی بیفزاییم و سپس با سطح آگاهی بالاتری قذم در راه پرفراز و نشیب طبیعت بگذاریم.

آذرخش و تندر دو پدیده طبیعی و بخشی از نظام قانونمند طبیعت هستند. به دلیل سرعت عمل بالا و انرژی فراوانی که تولید می‌کنند ممکن است در نگاه نخست، از آن‌ها به عنوان «خطر» نگریسته شود؛ در حالی که همین پدیده خطرناک، مهربانانه از پوست و جان ما در برابر اشعه‌های خطرناک محافظت می‌کند.

با تشکر از گردآورنده: مهدی مظلومیان و منبع: طرح درس کارآموزی کوهپیمایی ویژه کارآموز (ویرایش بهار ۹۰) و با تشکر از گروه کوهنوردی آرش کمانگیر

(بر گرفته از سایت پزشکی کوهستان ایران)

قبل از خرید کوله پشتی باید به یک نکته دیگر هم دقت کنید ، هر کوله پشتی برای یک محدوده مشخص اندازه تنه کوهنورد مناسب می باشد. به شکل کاتالوگ دو کوله که در بالا آورده شده بود مجددا نگاه کنید ، برای هر دو کوله چیزی به عنوان Torso در قسمت ویژگیهای کوله (Specification) آمده است و محدوده ای را به اینچ مشخص کرده . مثلا برای کوله اول ۱۳-۲۰ اینچ ذکر شده یعنی بین ۳۳ سانتیمتر تا حدود ۵۱ سانتیمتر. این عدد اندازه ارتفاع تنه شماست به این نحو که مطابق شکل زیر از بالای باسن تا ابتدای گردن (جایی که شانه و گردن به هم میرسند) را اندازه گیری می کنیم. برای اطمینان بیشتر بهتر کس دیگری اینکار را برای شما بکند:

حال در موقع خرید کوله پشتی باید کوله ای را بخرید که اندازه تنه شما در محدوده اندازه ذکر شده کوله پشتی باشد. چنانچه اندازه تنه شما در برای دو سایز مختلف کوله مناسب بود همیشه اندازه کوچکتر را انتخاب کنید. البته در ایران که اکثرا کوله های اروپایی به فروش می رسد هر کوله تنها در یک سایز ارایه می شود اما اکثر کوله های آمریکایی حداقل در سه سایز کوچک ، متوسط و بزرگ ارایه می شود و اینجاست که می توانید تفاوت تکنولوژی و دقت آمریکا را با اروپا بهتر ببینید! . به همین دلیل کاری که در ایران باید بکنیم این است که چنانچه اندازه تنه ما در محدوده کوله انتخابی نبود باید یا به سراغ نوع دیگر برویم یا مثلا چنانچه اندازه تنه کوهنورد کوچک تر از محدوده بود و کوهنور مرد بود به سراغ مدل خانمهای آن کوله برود. قبل از تنظیم کوله ، آنرا با وزنی بین ۷ تا ۱۰ کیلوگرم پر کنید.

۱- ابتدا تمامی بند شانه و کمربند کوله را شکل کنید .  کوله روی دوش بیاندازید ، شانه ها را بالا بیاندازید تا کوله پشتی بالاتر قرار بگیرد ، حال کمربند کوله پشتی را روی استخوان لگن خود تنظیم کنید مطابق شکل . کمر بند کوله سفت ببندید.

۴- در کوله های بزرگ ، بندی به نام بند کوله کشی وجود دارد. در تصویر ما نیز این بند وجود دارد و همانطور که می بینید این بند از بالای کوله با یک زاویه ۴۵ درجه روی شانه کوهنورد آمده. در زمان کوله کشی و سنگین بودن کوله می توان با کشیدن این دو بند ، کوله  پشتی را به بدن نزدیک تر نگاه داشت و به بدن در تحمل وزن کوله کمک کرد. این بند در کوله های کوچک وجود ندارد چون نیازی هم ندارند. در کوله های کوچک تر بندی که در ابتدای بند شانه ها و کمی عقب تر از شانه کوهنورد قرار دارد را با بند کوله کشی اشتباه نگیرید و در حین حرکت آنرا نکشید بلکه این بند را تا انتها سفت کنید تا کوله کمترین فاصله را تا بدن شما داشته باشد.

در نهایت بعد از انجام این تنظیمات مطابق شکل آیا می توانید یکی از زانوهای خود را ۹۰ درجه خم کنید؟ در این حالت کمربند کوله شما باید در راستای بالای ران شما و مماس با آن ، مطابق شکل قرار بگیرد:

نکته آخر اینکه مجموع وزنی که یک فرد مجاز به حمل آن است برای افراد با تناسب اندام حداکثر یک سوم وزن شخص و برای افراد عادی حداکثر یک چهارم وزن فرد می باشد.

(برگرفته از انجمن پزشکی کوهستان ایران)

نوشته شده توسط سید ناصر لطفی فاطمی http://lotfifatemi.blogfa.com  و با تشکر از http://yashasahandim.blogfa.com